Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ




Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2017

Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΜΑΣ

Kalokairi 2017 by Dimitris Rahovitsas on Scribd

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΜΑΣ

Anoiksi 2017 by Dimitris Rahovitsas on Scribd

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

ΑΛΑΤΙ ΤΗΣ ΓΗΣ

Την άλλη Κυριακή 15 Ιανουαρίου στην ΕΡΤ1, 13:00-15:00 ΚΑΡΔΙΤΣΑ - ΜΟΥΣΙΚΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ
Την Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2017, στην ΕΡΤ-1 και ώρα 13:00-15:00, ο Λάμπρος Λιάβας και το «Αλάτι της Γης» ταξιδεύουν στη Θεσσαλία και μας προσκαλούν σε μια γνωριμία με την πλούσια μουσική και χορευτική παράδοση της περιοχής της Καρδίτσας.
Με αφετηρία τη φυσική ομορφιά της Λίμνης Πλαστήρα, στο χωριό Μορφοβούνι συγκεντρώθηκαν οι ομάδες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της εκπομπής, εκπροσωπώντας τις διαφορετικές πλευρές αυτής της πολύμορφης παράδοσης Το ρεπερτόριό τους καλύπτει τόσο την παράδοση των Καραγκούνηδων του κάμπου (με τα τελετουργικά «σεργιάνια» των γυναικών), όσο και την παράδοση των Αγράφων (με τους μοναδικούς «κλειστούς» χορούς και τα αντιφωνικά τραγούδια).
Συμμετέχουν τραγουδιστές και χορευτές από: το Κέντρο Ιστορικής και Λαογραφικής Έρευνας «Ο Απόλλων» (πρόεδρος: Βάσω Κοζιού), τον Λαογραφικό Όμιλο «Καραγκούνα» (πρόεδρος: Μαίρη Θεολόγη), τον Μορφωτικό Σύλλογο Μορφοβουνίου (πρόεδρος: Σεραφείμ Νάνος), το Κέντρο Πολιτιστικών Ερευνών Πεδινής Θεσσαλίας (πρόεδρος: Απόστολος Φιρφιρής) και τον Χορευτικό Λαογραφικό Όμιλο «Καλλίχορος» (πρόεδρος: Βάσω Καραπάνου).
Η εκπομπή τιμά ιδιαιτέρως δύο παλαίμαχους τοπικούς λαϊκούς μουσικούς: τον τραγουδιστή Βασίλη Νταράλα και τον βιολάτορα Τάσο Κουτσιώλη. Συμμετέχουν επίσης οι: Χρήστος Κιτσόπουλος (κλαρίνο), Στέφανος Γεωργίου (βιολί), Μάριος Σαρακατσάνος (λαγούτο-τραγούδι), Βασίλης Καλαμπάκας (λαγούτο), Γιάννης Σερίφης (κρουστά), Στέφανος Κατσακιώρης, Απόστολος Φιρφιρής & Ρήνα Καρανάσιου (τραγούδι).
Έρευνα-Κείμενα-Παρουσίαση: Λάμπρος Λιάβας
Σκηνοθεσία: Νικόλας Δημητρόπουλος
Εκτελεστής παραγωγός: Μανώλης Φιλαϊτης
Εκτέλεση παραγωγής: FOSS ON AIR

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

ΛΟΥΚΑΝΤΖΑΡΙΑ 2016

Γραφει ο Θ.Κατσακιωρης

'''ΣΟΥ'Ι'ΛΟΣ'''
=========
Ενα έθιμο που χάνεται στα βάθη των χρόνων και όμως παραμένει ζωντανό.
Ο ΑΞΙΟΣ πρόεδρος του χωριού μας,σεβόμενος την βαριά πολιτισμική παράδοση του τόπου, παραμένοντας πιστός , στις αρχές που διέπουν τον πολιτισμό, έχοντας την ακλόνητη πεποίθηση ότι ο πολιτισμός είναι ο κύριος μοχλός για την ανάπτυξη ενός τόπου, στοχεύοντας την πολιτιστική, κοινωνική και ανάπτυξή του,για μιά ακόμη χρονιά με την συμπόρευση , συμμετοχή και άλλων συγχωριανών τήρησε το έθιμο,φτιάχνοντας την παρέα του Σούιλου.
Αγωνιώδης η προσπάθεια να συγκεντρωθεί η παρέα,αλλα και επαινετική η στήριξη των συγχωριανών μας που μεταβαίνουν την σημαντική αυτή ημέρα να ανοίξουν τα σπίτια για να ακούσουν το ''Για την υγειά σ' αφέντη μου'' ή άλλο τραγούδι ,να νιώσουν την χαρά να κεράσουν τα παιδιά και στο τέλος να τα δώσουν και το φιλοδώρημα.
Παρατηρώντας την παρέα των παιδιών που συμμετείχαν στον σουίλο,είδα μία απουσία που μου λύπησε ιδιαίτερα ,ένα παιδί που συμμετείχε κάθε χρόνο ,ενας νέος άνθρωπος ,ενας οικογενειάρχης ,δίνει την δική του μάχη και ίσως μας θέλει όλους δίπλα του ,ας παρακαλέσουμε την Παναγία αυτή η μάχη να είναι περαστική και του χρόνου να τον ξαναδούμε στην παρέα.Δεν θα ηθελα σε καμμία περίπτωση να σχολιαστεί ή να αναφερθεί όνομα για ευνόητους λόγους.Ολοι μαζί λοιπόν ας κάνουμε μία ευχή.
 Έχοντας ως κληρονομιά, την ιστορία της Βουνεσιώτικης γης, και την δράση των Βουνεσιωτών ,πρέπει όλοι μας να στοχευουμε στην διατήρηση και την εξέλιξη των ηθών και των εθίμων του χωριού, διαφυλάττοντάς το ζωντανό.
''ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ'''

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2016

Αναμνησεις του Θ.Κατσακιωρη

- Λίγοι πλέον απόμειναν να τα θυμούνται και λιγότεροι να μπορούν να τα περιγράφουν. Οι νεότεροι, νομίζω, πρέπει να τα διαβάζουν και να τα σχολιάζουν. Οι αναμνήσεις, από παιδικές χαρές Χριστουγέννων, είναι για μένα και τους συνομηλίκους μου βιωματικές, ενώ για εκείνους που τις ακούνε, φαντάζουν μυθικές - παραμυθένιες. Οι αναμνήσεις, από προεόρτια, είναι εντονότερες εκείνων της γιορτής και δεν μπορούν να συγκριθούν με σημερινές, επειδή το σχολειό έπαψε να υπάρχει εδώ και αρκετά χρόνια ελλείψει παιδιών! Ίδιο κατάντημα και του χωριού που ζει με τα απόστραγκα μιας χαμένης ζωής. Η κινητικότητα στην οικογένεια, στο σχολειό και στο χωριό, προϊδέαζε την παιδική φαντασία ότι τα αναμενόμενα ήσαν μεγάλα και σημαντικά. Η εκκλησία με την μακράν της κι αυστηρή νηστεία που δοκίμαζε τις αντοχές της εγκράτειας όλης της οικογένειας, μικρών και μεγάλων υποδέχονταν την γέννηση του Χριστού, τον ερχομό του Άϊ Βασίλη, την βάφτιση και τον αγιασμό των υδάτων! Στο σχολείο σταματούσαν τα μαθήματα μέχρι τ’ Αγιαννιού.Αν και κλειστό, μπαίναμε στις Τάξεις προαιρετικά για να φρεσκάρουμε τους ψαλμούς σε τροπάρια και στα κάλαντα Χριστουγέννων, Πρωτοχρονιάς και Φώτων. «Η Γέννησή σου Χριστέ ο Θεός…», «Η Παρθένος σήμερον…», «Καλήν ημέραν άρχοντες.», «Αρχή μηνιά κι αρχή χρονιά, «Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε» κ. ά. Ανάλογες ήσαν και οι προετοιμασίες σε κάθε σπίτι. Οι νοικοκυρές, έφτιαχναν πρόσφορο για την εκκλησιά και με την ίδια καθάρια ζύμη, μικρά ψωμάκια που κι εκείνα τα σφράγιζαν όπως και την προσφορά. Σημειωτέον ότι κάθε σπίτι είχε δική του σφραγίδα. Ανάλογα των δυνατοτήτων κάθε σπιτιού, έφτιαναν γλυκά όπως,κουλούρια,κουραμπιέδες ,μπακλαβαδες ,καταίφια Επίσης ετοίμαζαν νόστιμα φαγητά με κρέας από κατσίκι, αρνί και πουλερικά. Πολλοί «έσφαζαν» το γρούνι , την παραμονή των Χριστουγέννων για να γιορτάσει η οικογένεια απολαμβάνοντας την σκοταριά , τις τσιγαρίδες, τα λουκάνικα ,την λίπα που λόγω νηστείας, δεν επιτρέπονταν να φαγωθούν, πριν τα Χριστούγεννα!.